Tien partijen pleiten in verkiezingsprogramma’s voor een (gedeeltelijk) PFAS-verbod
Negen op de tien Nederlanders wil maatregelen tegen PFAS, en dat zie je terug in de verkiezingsprogramma’s. Van de vijftien partijen die nu in de Tweede Kamer zitten en waarschijnlijk zullen terugkeren, besteden er elf aandacht aan PFAS. Tien daarvan gaan voor een geheel of gedeeltelijk verbod. Alleen PVV, VVD, FVD en JA21 noemen PFAS niet.
Tegengif analyseerde de verkiezingsprogramma’s van PVV, GroenLinks-PvdA, VVD, NSC, D66, BBB, CDA, SP, DENK, Partij voor de Dieren, FVD, SGP, ChristenUnie, Volt en JA21. Twee derde van de partijen erkent de gevaren van PFAS en de zorgen die bestaan over de gezondheid van mensen, maar de door hen voorgestelde maatregelen lopen uiteen.
GroenLinks-PvdA en Partij voor de Dieren willen zowel een verbod op PFAS als op PFAS-houdende bestrijdingsmiddelen. GroenLinks-PvdA stelt: ‘PFAS bedreigen onze voedselveiligheid en onze drinkwatervoorzieningen. Daarom komt er een lozingsverbod voor PFAS en een verbod op niet-essentiële producten die PFAS bevatten.’ Ook noemt de partij de Westerschelde: ‘We willen dat de Westerschelde een schone rivier is voor mens en natuur, dus ook zonder vervuiling van PFAS.’
Partij van de Dieren spreekt onomwonden van ‘een totaalverbod op de toepassing en het gebruik van PFAS’ en benoemt expliciet de activiteiten van Chemours: ‘Bedrijven zoals Chemours mogen geen PFAS uitstoten in de lucht of lozen in het water’.
D66 wil PFAS zo snel mogelijk verbieden; DENK omschrijft het wat minder stellig: ‘Schadelijke stoffen en bestrijdingsmiddelen, zoals PFAS, worden sneller verboden’. De SP heeft het over ‘per direct een verbod op het uitstoten van PFAS’. Volt en de ChristenUnie zijn voorstander van een Europees verbod op PFAS. De ChristenUnie wil bovendien de vervuilers laten betalen: ‘Aanstichters van milieuvervuiling, zoals Chemours en TATA Steel, worden aangesproken op en verantwoordelijk gehouden voor de gevolgen van de vervuiling: kosten voor reiniging en eventuele gezondheidseffecten worden op hen verhaald.’ De SGP schrijft dat het ‘gebruik van schadelijke PFAS door de industrie wordt verboden’.
Het CDA wil ‘duidelijke normen stellen voor PFAS, microplastics en andere schadelijke stoffen en chemicaliën. Zo moet het gebruik daarvan Europees verboden worden in consumentenverpakkingen en materialen waarin ze niet van essentiële waarde zijn.’ NSC wil de waterkwaliteit op orde houden en zich daarom inzetten ‘om de lozingen van PFAS en scrubberwater te verbieden’. Ook BBB focust op de kwaliteit van het water en spreekt van een ‘gerichte aanpak van chemische vervuiling waaronder PFAS om vervuiling van buitenwater tegen te gaan’.
PVV, FVD en JA21 noemen PFAS nergens; de VVD vermeldt PFAS ook niet, maar besteedt wel aandacht aan schoon drinkwater, bodem en stoffen.
Tegengif is blij met de aandacht voor PFAS, maar vindt de voorgestelde maatregelen veelal te slap. Directeur Annelies den Boer: ‘Het is positief dat de meerderheid van de politieke partijen onderkent dat PFAS-vervuiling een probleem is, maar de maatregelen die de meeste partijen voorstellen reflecteren niet de urgentie. Voor de bescherming van onze gezondheid en die van onze kinderen moet in Nederland zo snel mogelijk toegewerkt worden naar nul-lozing als norm én een ambitieus Europees verbod. Gelukkig hebben zeven partijen het stembusakkoord ‘Op weg naar een PFAS-vrij Nederland’ getekend, en daarmee gaan de partijen veelal verder dan in hun verkiezingsprogramma’s staat.’
Bekijk onze volledige analyse (PDF).
Bij de vorige verkiezingen in 2023 maakte Tegengif dit overzicht. Kijk en vergelijk!
